zuhiya
be conceited, be boastful
زُهِيَ
Conjugation
| Person | Past | Present |
|---|---|---|
| he هُوَ | زُهِيَ | يَزْهَى |
| she هِيَ | زُهِيَت | تَزْهَى |
| they two (m.) هُما | زُهِيا | يَزْهَيانِ |
| they two (f.) هُما | زُهِيَتا | تَزْهَيانِ |
| they (f.) هُنَّ | زُهِينَ | يَزْهَيْنَ |
| you (m.) أَنْتَ | زُهِيتَ | تَزْهَى |
| you (f.) أَنْتِ | زُهِيتِ | — |
| you two أَنْتُما | زُهِيتُما | تَزْهَيانِ |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | زُهِيتُم | — |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | زُهِيتُنَّ | تَزْهَيْنَ |
| I أَنا | زُهِيتُ | أَزْهَى |
| we نَحْنُ | زُهِينا | نَزْهَى |