ṣāra
become, begin to
صارَ
Word
Verb · Form IRoot
ص ء رForms
- Present
- يَصِيرُ
In the library
وَمَعْنَاهُ: لا هِجْرَةَ مِنْ مَكَّةَ لأَنَّهَا صَارَتْ دَارَ إِسْلامٍ.
Riyad al-Salihin, page 4 →Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | صارَ | يَصِيرُ | — |
| she هِيَ | صارَت | تَصِيرُ | — |
| they two (m.) هُما | صارا | يَصِيرانِ | — |
| they two (f.) هُما | صارَتا | تَصِيرانِ | — |
| they (m.) هُمْ | صارُوا | يَصِيرُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | صِرْنَ | يَصِرْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | صِرْتَ | تَصِيرُ | صِيرْ |
| you (f.) أَنْتِ | صِرْتِ | تَصِيرِينَ | صِيرِي |
| you two أَنْتُما | صِرْتُما | تَصِيرانِ | صِيرَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | صِرْتُم | تَصِيرُونَ | صِيرُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | صِرْتُنَّ | تَصِرْنَ | صِيرْنَ |
| I أَنا | صِرْتُ | أَصِيرُ | — |
| we نَحْنُ | صِرْنا | نَصِيرُ | — |