infaṭama
be weaned from, abstain from
اِنْفَطَمَ
Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | اِنْفَطَمَ | يَنْفَطِمُ | — |
| she هِيَ | اِنْفَطَمَت | تَنْفَطِمُ | — |
| they two (m.) هُما | اِنْفَطَما | يَنْفَطِمانِ | — |
| they two (f.) هُما | اِنْفَطَمَتا | تَنْفَطِمانِ | — |
| they (m.) هُمْ | اِنْفَطَمُوا | يَنْفَطِمُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | اِنْفَطَمْنَ | يَنْفَطِمْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | اِنْفَطَمْتَ | تَنْفَطِمُ | اِنْفَطِمْ |
| you (f.) أَنْتِ | اِنْفَطَمْتِ | تَنْفَطِمِينَ | اِنْفَطِمِي |
| you two أَنْتُما | اِنْفَطَمْتُما | تَنْفَطِمانِ | اِنْفَطِمَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | اِنْفَطَمْتُم | تَنْفَطِمُونَ | اِنْفَطِمُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | اِنْفَطَمْتُنَّ | تَنْفَطِمْنَ | اِنْفَطِمْنَ |
| I أَنا | اِنْفَطَمْتُ | أَنْفَطِمُ | — |
| we نَحْنُ | اِنْفَطَمْنا | نَنْفَطِمُ | — |