infalata
escape, evade
اِنْفَلَتَ
Word
Verb · Form VIIRoot
ف ل تForms
- Present
- يَنْفَلِتُ
In the library
بَاب إِذَا انْفَلَتَتْ الدَّابَّةُ فِي الصَّلَاةِ وَقَالَ قَتَادَةُ إِنْ أُخِذَ ثَوْبُهُ يَتْبَعُ السَّارِقَ وَيَدَعُ الصَّلَاةَ
Sahih al-Bukhari, page 1931 →Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | اِنْفَلَتَ | يَنْفَلِتُ | — |
| she هِيَ | اِنْفَلَتَت | تَنْفَلِتُ | — |
| they two (m.) هُما | اِنْفَلَتا | يَنْفَلِتانِ | — |
| they two (f.) هُما | اِنْفَلَتَتا | تَنْفَلِتانِ | — |
| they (m.) هُمْ | اِنْفَلَتُوا | يَنْفَلِتُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | اِنْفَلَتْنَ | يَنْفَلِتْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | اِنْفَلَتَّ | تَنْفَلِتُ | اِنْفَلِتْ |
| you (f.) أَنْتِ | اِنْفَلَتِّ | تَنْفَلِتِينَ | اِنْفَلِتِي |
| you two أَنْتُما | اِنْفَلَتُّما | تَنْفَلِتانِ | اِنْفَلِتَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | اِنْفَلَتُّم | تَنْفَلِتُونَ | اِنْفَلِتُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | اِنْفَلَتُّنَّ | تَنْفَلِتْنَ | اِنْفَلِتْنَ |
| I أَنا | اِنْفَلَتُّ | أَنْفَلِتُ | — |
| we نَحْنُ | اِنْفَلَتْنا | نَنْفَلِتُ | — |