iftāta
invent, violate, infringe
اِفْتاتَ
Word
Verb · Form VIIIRoot
ف ء تForms
- Present
- يَفْتاتُ
- Verbal noun
- اِفْتِئات
In the library
وتعين ذلك إنما هو من طريق الأولى والاستحسان ولئلا يفتات الرعايا عليه في شيء من النظر في المصالح العامة.
The Muqaddimah, page 138 →Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | اِفْتاتَ | يَفْتاتُ | — |
| she هِيَ | اِفْتاتَت | تَفْتاتُ | — |
| they two (m.) هُما | اِفْتاتا | يَفْتاتانِ | — |
| they two (f.) هُما | اِفْتاتَتا | تَفْتاتانِ | — |
| they (m.) هُمْ | اِفْتاتُوا | يَفْتاتُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | اِفْتَتْنَ | يَفْتَتْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | اِفْتَتَّ | تَفْتاتُ | اِفْتاتْ |
| you (f.) أَنْتِ | اِفْتَتِّ | تَفْتاتِينَ | اِفْتاتِي |
| you two أَنْتُما | اِفْتَتُّما | تَفْتاتانِ | اِفْتاتَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | اِفْتَتُّم | تَفْتاتُونَ | اِفْتاتُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | اِفْتَتُّنَّ | تَفْتَتْنَ | اِفْتاتْنَ |
| I أَنا | اِفْتَتُّ | أَفْتاتُ | — |
| we نَحْنُ | اِفْتَتْنا | نَفْتاتُ | — |