labbaā
comply with, carry out, respond to
لَبَّىَ
Word
Verb · Form IIRoot
ل ب يForms
- Present
- يُلَبِّي
In the library
749 - وحدثني عن مالك عن بن شهاب أنه كان يقول :كان عبد الله بن عمر لا يلبي وهو يطوف بالبيت
Al-Muwatta of Malik, page 1002 →Conjugation
| Person | Past | Present |
|---|---|---|
| he هُوَ | لَبَّى | يُلَبِّي |
| she هِيَ | لَبَّت | تُلَبِّي |
| they two (m.) هُما | لَبَّيا | يُلَبِّيانِ |
| they two (f.) هُما | لَبَّتا | تُلَبِّيانِ |
| they (m.) هُمْ | لَبَّوْا | يُلَبُّونَ |
| they (f.) هُنَّ | لَبَّيْنَ | يُلَبِّينَ |
| you (m.) أَنْتَ | لَبَّيْتَ | تُلَبِّي |
| you (f.) أَنْتِ | لَبَّيْتِ | تُلَبِّينَ |
| you two أَنْتُما | لَبَّيْتُما | تُلَبِّيانِ |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | لَبَّيْتُم | تُلَبُّونَ |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | لَبَّيْتُنَّ | تُلَبِّينَ |
| I أَنا | لَبَّيْتُ | أُلَبِّي |
| we نَحْنُ | لَبَّيْنا | نُلَبِّي |