mānaḥa
bestow favors upon
مانَحَ
Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | مانَحَ | يُمانِحُ | — |
| she هِيَ | مانَحَت | تُمانِحُ | — |
| they two (m.) هُما | مانَحا | يُمانِحانِ | — |
| they two (f.) هُما | مانَحَتا | تُمانِحانِ | — |
| they (m.) هُمْ | مانَحُوا | يُمانِحُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | مانَحْنَ | يُمانِحْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | مانَحْتَ | تُمانِحُ | مانِحْ |
| you (f.) أَنْتِ | مانَحْتِ | تُمانِحِينَ | مانِحِي |
| you two أَنْتُما | مانَحْتُما | تُمانِحانِ | مانِحَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | مانَحْتُم | تُمانِحُونَ | مانِحُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | مانَحْتُنَّ | تُمانِحْنَ | مانِحْنَ |
| I أَنا | مانَحْتُ | أُمانِحُ | — |
| we نَحْنُ | مانَحْنا | نُمانِحُ | — |