bakkata
censure, reprimand
بَكَّتَ
Word
Verb · Form IIRoot
ب ك تForms
- Present
- يُبَكِّتُ
- Verbal noun
- تَبْكِيت
In the library
عَلَيْهِ وَأَبْكَتْهُ الذُّنُوبُ الكَبَائِرُ
The Maqamat, page 34 →Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | بَكَّتَ | يُبَكِّتُ | — |
| she هِيَ | بَكَّتَت | تُبَكِّتُ | — |
| they two (m.) هُما | بَكَّتا | يُبَكِّتانِ | — |
| they two (f.) هُما | بَكَّتَتا | تُبَكِّتانِ | — |
| they (m.) هُمْ | بَكَّتُوا | يُبَكِّتُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | بَكَّتْنَ | يُبَكِّتْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | بَكَّتَّ | تُبَكِّتُ | بَكِّتْ |
| you (f.) أَنْتِ | بَكَّتِّ | تُبَكِّتِينَ | بَكِّتِي |
| you two أَنْتُما | بَكَّتُّما | تُبَكِّتانِ | بَكِّتَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | بَكَّتُّم | تُبَكِّتُونَ | بَكِّتُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | بَكَّتُّنَّ | تُبَكِّتْنَ | بَكِّتْنَ |
| I أَنا | بَكَّتُّ | أُبَكِّتُ | — |
| we نَحْنُ | بَكَّتْنا | نُبَكِّتُ | — |