nakafa
stop, disdain, reject
نَكَفَ
Word
Verb · Form IRoot
ن ك فForms
- Present
- يَنْكُفُ
- Verbal noun
- نَكْف
In the library
قال: أرجز بهم يوما إلى الليل لا أنكف.
Eloquence and Exposition, page 818 →Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | نَكَفَ | يَنْكُفُ | — |
| she هِيَ | نَكَفَت | تَنْكُفُ | — |
| they two (m.) هُما | نَكَفا | يَنْكُفانِ | — |
| they two (f.) هُما | نَكَفَتا | تَنْكُفانِ | — |
| they (m.) هُمْ | نَكَفُوا | يَنْكُفُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | نَكَفْنَ | يَنْكُفْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | نَكَفْتَ | تَنْكُفُ | اُنْكُفْ |
| you (f.) أَنْتِ | نَكَفْتِ | تَنْكُفِينَ | اُنْكُفِي |
| you two أَنْتُما | نَكَفْتُما | تَنْكُفانِ | اُنْكُفَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | نَكَفْتُم | تَنْكُفُونَ | اُنْكُفُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | نَكَفْتُنَّ | تَنْكُفْنَ | اُنْكُفْنَ |
| I أَنا | نَكَفْتُ | أَنْكُفُ | — |
| we نَحْنُ | نَكَفْنا | نَنْكُفُ | — |