ahāba
call on, appeal
أَهابَ
Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | أَهابَ | يُهِيبُ | — |
| she هِيَ | أَهابَت | تُهِيبُ | — |
| they two (m.) هُما | أَهابا | يُهِيبانِ | — |
| they two (f.) هُما | أَهابَتا | تُهِيبانِ | — |
| they (m.) هُمْ | أَهابُوا | يُهِيبُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | أَهَبْنَ | يُهِبْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | أَهَبْتَ | تُهِيبُ | هِيبْ |
| you (f.) أَنْتِ | أَهَبْتِ | تُهِيبِينَ | هِيبِي |
| you two أَنْتُما | أَهَبْتُما | تُهِيبانِ | هِيبَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | أَهَبْتُم | تُهِيبُونَ | هِيبُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | أَهَبْتُنَّ | تُهِبْنَ | هِيبْنَ |
| I أَنا | أَهَبْتُ | أُهِيبُ | — |
| we نَحْنُ | أَهَبْنا | نُهِيبُ | — |