thabbaṭa
discourage, frustrate
ثَبَّطَ
Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | ثَبَّطَ | يُثَبِّطُ | — |
| she هِيَ | ثَبَّطَت | تُثَبِّطُ | — |
| they two (m.) هُما | ثَبَّطا | يُثَبِّطانِ | — |
| they two (f.) هُما | ثَبَّطَتا | تُثَبِّطانِ | — |
| they (m.) هُمْ | ثَبَّطُوا | يُثَبِّطُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | ثَبَّطْنَ | يُثَبِّطْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | ثَبَّطْتَ | تُثَبِّطُ | ثَبِّطْ |
| you (f.) أَنْتِ | ثَبَّطْتِ | تُثَبِّطِينَ | ثَبِّطِي |
| you two أَنْتُما | ثَبَّطْتُما | تُثَبِّطانِ | ثَبِّطَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | ثَبَّطْتُم | تُثَبِّطُونَ | ثَبِّطُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | ثَبَّطْتُنَّ | تُثَبِّطْنَ | ثَبِّطْنَ |
| I أَنا | ثَبَّطْتُ | أُثَبِّطُ | — |
| we نَحْنُ | ثَبَّطْنا | نُثَبِّطُ | — |