aḥaẓẓ
be fortunate
أَحَظّ
Conjugation
| Person | Past | Present |
|---|---|---|
| he هُوَ | أَحَظَّ | يُحِظُّ |
| she هِيَ | أَحَظَّت | تُحِظُّ |
| they two (m.) هُما | أَحَظّا | يُحِظّانِ |
| they two (f.) هُما | أَحَظَّتا | تُحِظّانِ |
| they (m.) هُمْ | أَحَظُّوا | يُحِظُّونَ |
| they (f.) هُنَّ | أَحْظَظْنَ | يُحْظِظْنَ |
| you (m.) أَنْتَ | أَحْظَظْتَ | تُحِظُّ |
| you (f.) أَنْتِ | أَحْظَظْتِ | تُحِظِّينَ |
| you two أَنْتُما | أَحْظَظْتُما | تُحِظّانِ |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | أَحْظَظْتُم | تُحِظُّونَ |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | أَحْظَظْتُنَّ | تُحْظِظْنَ |
| I أَنا | أَحْظَظْتُ | — |
| we نَحْنُ | أَحْظَظْنا | نُحِظُّ |