iḥtāra
become confused, be or become dismayed, waver
اِحْتارَ
Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | اِحْتارَ | يَحْتارُ | — |
| she هِيَ | اِحْتارَت | تَحْتارُ | — |
| they two (m.) هُما | اِحْتارا | يَحْتارانِ | — |
| they two (f.) هُما | اِحْتارَتا | تَحْتارانِ | — |
| they (m.) هُمْ | اِحْتارُوا | يَحْتارُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | اِحْتَرْنَ | يَحْتَرْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | اِحْتَرْتَ | تَحْتارُ | اِحْتارْ |
| you (f.) أَنْتِ | اِحْتَرْتِ | تَحْتارِينَ | اِحْتارِي |
| you two أَنْتُما | اِحْتَرْتُما | تَحْتارانِ | اِحْتارَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | اِحْتَرْتُم | تَحْتارُونَ | اِحْتارُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | اِحْتَرْتُنَّ | تَحْتَرْنَ | اِحْتارْنَ |
| I أَنا | اِحْتَرْتُ | أَحْتارُ | — |
| we نَحْنُ | اِحْتَرْنا | نَحْتارُ | — |