iftaʾata
be obstinate, be oppressive
اِفْتَأَتَ
Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | اِفْتَأَتَ | يَفْتَئِتُ | — |
| she هِيَ | اِفْتَأَتَت | تَفْتَئِتُ | — |
| they two (m.) هُما | اِفْتَأَتا | يَفْتَئِتانِ | — |
| they two (f.) هُما | اِفْتَأَتَتا | تَفْتَئِتانِ | — |
| they (m.) هُمْ | اِفْتَأَتُوا | يَفْتَئِتُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | اِفْتَأَتْنَ | يَفْتَئِتْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | اِفْتَأَتَّ | تَفْتَئِتُ | اِفْتَئِتْ |
| you (f.) أَنْتِ | اِفْتَأَتِّ | تَفْتَئِتِينَ | اِفْتَئِتِي |
| you two أَنْتُما | اِفْتَأَتُّما | تَفْتَئِتانِ | اِفْتَئِتَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | اِفْتَأَتُّم | تَفْتَئِتُونَ | اِفْتَئِتُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | اِفْتَأَتُّنَّ | تَفْتَئِتْنَ | اِفْتَئِتْنَ |
| I أَنا | اِفْتَأَتُّ | أَفْتَئِتُ | — |
| we نَحْنُ | اِفْتَأَتْنا | نَفْتَئِتُ | — |