ihtataka
be torn apart, be disgraced
اِهْتَتَكَ
Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | اِهْتَتَكَ | يَهْتَتِكُ | — |
| she هِيَ | اِهْتَتَكَت | تَهْتَتِكُ | — |
| they two (m.) هُما | اِهْتَتَكا | يَهْتَتِكانِ | — |
| they two (f.) هُما | اِهْتَتَكَتا | تَهْتَتِكانِ | — |
| they (m.) هُمْ | اِهْتَتَكُوا | يَهْتَتِكُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | اِهْتَتَكْنَ | يَهْتَتِكْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | اِهْتَتَكْتَ | تَهْتَتِكُ | اِهْتَتِكْ |
| you (f.) أَنْتِ | اِهْتَتَكْتِ | تَهْتَتِكِينَ | اِهْتَتِكِي |
| you two أَنْتُما | اِهْتَتَكْتُما | تَهْتَتِكانِ | اِهْتَتِكَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | اِهْتَتَكْتُم | تَهْتَتِكُونَ | اِهْتَتِكُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | اِهْتَتَكْتُنَّ | تَهْتَتِكْنَ | اِهْتَتِكْنَ |
| I أَنا | اِهْتَتَكْتُ | أَهْتَتِكُ | — |
| we نَحْنُ | اِهْتَتَكْنا | نَهْتَتِكُ | — |