dahiya
be clever, be wily
دَهِيَ
Word
VerbRoot
ء د دForms
- Present
- يَدْهَى
In the library
فقالت له: يا مالك الحزين، إن ثعلباً دهيت به كلما كان لي فرخان جاء يهددني ويصيح في أصل النخلة، فأفرق منه فأطرح إليه فرخي.
Kalila wa Dimna, page 90 →Conjugation
| Person | Past | Present |
|---|---|---|
| he هُوَ | دَهِيَ | يَدْهَى |
| she هِيَ | دَهِيَت | تَدْهَى |
| they two (m.) هُما | دَهِيا | يَدْهَيانِ |
| they two (f.) هُما | دَهِيَتا | تَدْهَيانِ |
| they (m.) هُمْ | دَهُوا | يَدْهَُونَ |
| they (f.) هُنَّ | دَهِينَ | يَدْهَيْنَ |
| you (m.) أَنْتَ | دَهِيتَ | تَدْهَى |
| you (f.) أَنْتِ | دَهِيتِ | تَدْهَِينَ |
| you two أَنْتُما | دَهِيتُما | تَدْهَيانِ |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | دَهِيتُم | تَدْهَُونَ |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | دَهِيتُنَّ | تَدْهَيْنَ |
| I أَنا | دَهِيتُ | أَدْهَى |
| we نَحْنُ | دَهِينا | نَدْهَى |