dahhaā
befall, strike
دَهَّىَ
Conjugation
| Person | Past | Present |
|---|---|---|
| he هُوَ | دَهَّى | يُدَهِّي |
| she هِيَ | دَهَّت | تُدَهِّي |
| they two (m.) هُما | دَهَّيا | يُدَهِّيانِ |
| they two (f.) هُما | دَهَّتا | تُدَهِّيانِ |
| they (m.) هُمْ | دَهَّوْا | يُدَهُّونَ |
| they (f.) هُنَّ | دَهَّيْنَ | يُدَهِّينَ |
| you (m.) أَنْتَ | دَهَّيْتَ | تُدَهِّي |
| you (f.) أَنْتِ | دَهَّيْتِ | تُدَهِّينَ |
| you two أَنْتُما | دَهَّيْتُما | تُدَهِّيانِ |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | دَهَّيْتُم | تُدَهُّونَ |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | دَهَّيْتُنَّ | تُدَهِّينَ |
| I أَنا | دَهَّيْتُ | أُدَهِّي |
| we نَحْنُ | دَهَّيْنا | نُدَهِّي |