fadaḥa
oppress, burden
فَدَحَ
Word
Verb · Form IRoot
ف د حForms
- Present
- يَفْدَحُ
In the library
كذا فليجل الخطب وليفدح الأمر .
The Muqaddimah, page 368 →Conjugation
| Person | Past | Present | Command |
|---|---|---|---|
| he هُوَ | فَدَحَ | يَفْدَحُ | — |
| she هِيَ | فَدَحَت | تَفْدَحُ | — |
| they two (m.) هُما | فَدَحا | يَفْدَحانِ | — |
| they two (f.) هُما | فَدَحَتا | تَفْدَحانِ | — |
| they (m.) هُمْ | فَدَحُوا | يَفْدَحُونَ | — |
| they (f.) هُنَّ | فَدَحْنَ | يَفْدَحْنَ | — |
| you (m.) أَنْتَ | فَدَحْتَ | تَفْدَحُ | اِفْدَحْ |
| you (f.) أَنْتِ | فَدَحْتِ | تَفْدَحِينَ | اِفْدَحِي |
| you two أَنْتُما | فَدَحْتُما | تَفْدَحانِ | اِفْدَحَا |
| you (m. pl.) أَنْتُمْ | فَدَحْتُم | تَفْدَحُونَ | اِفْدَحُوا |
| you (f. pl.) أَنْتُنَّ | فَدَحْتُنَّ | تَفْدَحْنَ | اِفْدَحْنَ |
| I أَنا | فَدَحْتُ | أَفْدَحُ | — |
| we نَحْنُ | فَدَحْنا | نَفْدَحُ | — |